Backlog 001: Duke Nukem: Time to Kill

Drank, vrouwen en hele slechte oneliners zijn zonder moeite de beste dingen in deze wereld. Als deze elementen ook nog eens in een spel zitten waarbij je een gespierde gozer speelt die met wapens aliens neerschiet, heb je een grandioze titel te pakken waar je uren plezier van hebt, wat mij betreft dan. Ik heb het natuurlijk over Duke Nukem.

Als er één spel is dat ik vaak heb gespeeld op mijn PlayStation is dat wel Duke Nukem: Time to Kill. Ik was slechts negen en bij het geluid van een Drak schrok ik mij al helemaal stuk. Misschien is dat wel de reden dat ik Time to Kill pas vorig jaar heb uitgespeeld. De toffe levels, futuristische plus oudere wapens, verschillende vijanden en slechte oneliners hebben ervoor gezorgd dat deze titel een instant classic is geworden. Sowieso kent vrijwel iedereen de Duke, maar dat komt vooral door zijn eerste spel in 3D, toepasselijk Duke Nukem 3D genaamd.

Omdat ik weer eens wat had gelezen over Duke Nukem Forever kreeg ik zin in het schrijven dan dit stuk. Inderdaad: dat spel dat al in 1999 uit had moeten komen en nu nog steeds geen daglicht heeft gezien. Verschillende werknemers van het nu failliete bedrijf dat aan deze Duke Nukem werkten, hebben onderdelen van het storyboard vrijgegeven. Alleen al door het lezen van dat verhaal kreeg ik heimwee naar de Duke op mijn vertrouwde PlayStation, maar aan die operatie ga ik nu niet beginnen. Duke Nukem blijft desalniettemin een tof spel en om die reden verdient het een stuk op Overbyte. Misschien komen we later terug op wat andere Duke Nukem-iteraties.

It's time to kick ass and chew bubble gum
De titel van Time to Kill is eigenlijk een woordgrap: het is tijd om vijanden neer te schieten (voornamelijk Pig Cops) en het is de tijd waar Duke tegen vecht. Het begint allemaal als de goede man aan het uitrusten is in een stripclub. Ineens verandert zijn stoere motor in een klein roze fietsje. Dat is natuurlijk onacceptabel. Dus Duke gaat achter de snoodaards aan die deze transformatie hebben veroorzaakt. Al snel komt hij erachter dat de vele Pig Cops, Necrobrains en Draks de geschiedenis aan het veranderen zijn. De oplossing? Door de geschiedenis reizen om dat gespuis overal te stoppen.

Duke in een toga? Geen probleem. Pig Cops doodschieten met een buffalo rifle? Alleen in het Wilde Westen. Achter de vrouwtjes aanzitten? Dat kan Duke in elk tijdperk en hij komt ze ook in elke geschiedenisles tegen. Zo is er een level met de geniale naam Family Jewels, waarin Duke teruggaat naar de Middeleeuwen en in het kasteel terechtkomt van zijn voorvader Lord Nukem. Zelfs toen lagen de vrouwen al klaar op de bedden in het complex. Duke heeft zijn natuurlijke charmes niet van een vreemde kennelijk.

And I'm all out of gum
De game werd bij zijn release gek genoeg vergeleken met Tomb Raider. Weer een held die met wapens monsters verslaat en hier en daar een simpele puzzel oplost. Toch is Duke Nukem naar mijn mening echt andere koek. De humor alleen al. Een voorbeeld uit de handleiding: “Turn on your console. After the startup screens a bitchin' introductory movie will play. Duke thinks it kicks ass, but if you're some sort of wuss who doesn't like blood, just press 'start' to skip it.” Prachtig toch? Al zal deze stijl niet iedereen liggen. Ik kan me echter nog steeds met de Duke vermaken. Wellicht moeten de onwetenden onder ons hem ook eens een kans geven.